Een alleenstaande moeder met werk én spaargeld die na 47 bezichtigingen geen woning vindt en door het OCMW richting daklozenopvang wordt gestuurd: het is geen uitzondering meer, maar het harde bewijs van een compleet ontspoord woonbeleid. Volgens Vlaams Parlementslid Adeline Blancquaert (Vlaams Belang) is de Vlaamse wooncrisis geen gevolg van discriminatie, maar van structurele schaarste die door de overheid zelf is veroorzaakt: “Bevoegd minister Melissa Depraetere (Vooruit) kondigt praktijktesten aan op de huurmarkt om zogezegd discriminatie aan te pakken. Maar met honderd kandidaten voor één pand is het probleem niet de selectie, maar een dramatisch tekort aan aanbod.”

De feiten zijn duidelijk: het aantal kandidaat-huurders is de afgelopen vijf jaar verdubbeld, terwijl het aanbod aan huurwoningen blijft dalen. Huurprijzen stegen in diezelfde periode met 25 procent. “Dit tekort is het rechtstreekse gevolg van jarenlang wanbeleid”, stelt Blancquaert. “Grenzen worden opengezet, armoede wordt geïmporteerd, bouwen wordt steeds moeilijker, en de huurmarkt wordt kapot gereguleerd. En in plaats van dat fundamentele probleem aan te pakken, kiest men nu opnieuw voor controles, tests en symboolmaatregelen.”

“Praktijktesten maken van verhuurders de zondebok, om de aandacht af te leiden van het eigen falende beleid”, gaat Blancqaert verder. “Nog meer verhuurders zullen afhaken, met nog minder aanbod en nog hogere prijzen als gevolg. Dat is geen woonbeleid, dat is ideologische blindheid.” Het Vlaams Belang wijst erop dat de regeringspartijen elk debat over migratiedruk op de woningmarkt uit de weg blijven gaan. De partij diende in het Vlaams Parlement een resolutie in om het prijsopdrijvend effect van massamigratie op de huurmarkt te laten onderzoeken. Maar deze werd weggestemd. “Want dat zou pijnlijk aantonen dat het eigen migratiebeleid aan de basis ligt van de wooncrisis”, stelt Blancquaert.

“Massamigratie blijft taboe”

Vandaag staan meer dan 200.000 gezinnen op de wachtlijst voor een sociale woning. Zij belanden noodgedwongen op dezelfde private huurmarkt als jonge Vlamingen, alleenstaanden en gezinnen die werken en bijdragen. Dezelfde vijvers waarin ook de massamigratie zich laat voelen. “Je kan niet onbeperkt mensen blijven binnenhalen, falen in sociale huisvesting én verhuurders wegpesten, en dan verbaasd zijn dat de huurmarkt implodeert“, besluit Blancqaert. “Het Vlaams Belang pleit voor een fundamentele koerswijziging: meer bouw- en huuraanbod; respect voor eigendomsrechten; minder reguleringsdruk voor verhuurders; een eerlijk debat over migratie en wooncapaciteit; en eerst wonen voor onze mensen.”